Όταν ένας Θεός εύχεται να κάνει λάθος!

2018-04-05

Μια μικρή ιστορία για την πιο μεγάλη αχαριστία. Εύχομαι να είναι απλά φαντασία... 

     Η Θυσία

  Ο ήλιος έκαιγε αφόρητα. Σε κάθε κίνησή που έκανε, τα σύρματα από το ψεύτικο στέμμα, που κυριολεκτικά του είχαν καρφώσει στο κεφάλι, του έσκιζαν περισσότερο το δέρμα και το αίμα του κυλούσε μαζί με τον ιδρώτα του, στα μάτια και στο πρόσωπο. Μια πέτρα τον χτύπησε στο πρόσωπο και άλλη μια στα πλευρά. Ο πόνος τον ζάλισε και έπεσε πάνω στην καυτή άσφαλτο. Πάνω του έπεσε και ο βαρύς σταυρός του. Κάποιος από το πλήθος έτρεξε να τον βοηθήσει όμως δυο πυροβολισμοί κοντά στα πόδια του, από τους στρατιώτες της φρουράς, του 'κοψε αμέσως τη φόρα και τον ανάγκασε να γυρίσει πίσω και να κρυφτεί μέσα στο πλήθος.

  Σήκωσε άλλη μια φορά μόνος του τον σταυρό του και με όση δύναμη του απέμενε συνέχισε. Το αδύνατο και κουρασμένο του κορμί, εξαντλημένο από τα βασανιστήρια και τις κακουχίες, έσερνε μ' αφόρητο πόνο το βάρος του σταυρού. Το πλήθος γύρω του συνέχιζε ασταμάτητα να ουρλιάζει. Οι περισσότεροι από αυτούς τον έβριζαν αποδίδοντας του όλα τα δεινά του κόσμου. Έτσι τους είχαν πείσει τα Μέσα Μαζικής Χειραγώγησης.

  Στην αρχή τα «κανάλια» είχαν ξετρελαθεί μαζί του και του αφιέρωναν καθημερινά πολλές ώρες ζωντανής σύνδεσης. Ρεπόρτερ υπήρχαν σε όλα τα μέρη από τα οποία περνούσε και σε κάθε ομιλία που έκανε, δυστυχώς όμως δεν είχαν καταφέρει μέχρι τότε να καλύψουν ζωντανά κάποιο από τα θαύματα που ακουγόταν ότι είχε κάνει. Ο κόσμος τον αγκάλιασε γρήγορα και έδειχνε να τον λατρεύει σαν θεό ενώ οι ακόλουθοί του αυξάνονταν κατά δεκάδες χιλιάδες καθημερινά. Έτσι αποτελούσε ένα «προϊόν» που πουλούσε διαφημιστικό χρόνο σε τιμές που είχαν ανέβει σε απίστευτα ύψη.

  Όταν όμως άρχισε να λέει στους ανθρώπους ότι έπρεπε να απεξαρτηθούν από αυτά τα Μέσα που τους χειραγωγούσαν, όταν άρχισε να εξηγεί για το πώς διαδίδουν ψέματα και δημιουργούν διχασμό και μίσος για να μπορούν να κερδίζουν από τις αναταραχές, όταν φώναζε στον κόσμο που τον ακολουθούσε: «Μην τρέφετε άλλο αυτό το Κτήνος με τις ζωές σας, σταματήστε το μίσος για να πεθάνει από την πείνα», τότε έγινε επικίνδυνος. Από πηγή κέρδους έγινε πηγή κινδύνου για το κέρδος. Τότε τα παντοδύναμα Μέσα στράφηκαν εναντίον του. Από Μεσσίας έγινε απατεώνας και λαοπλάνος και από λαοπλάνος βαφτίστηκε τρομοκράτης.

  Αυτό βόλεψε και τους διεφθαρμένους πολιτικούς αλλά και τους ιερείς που πλούτιζαν σε βάρος των ανθρώπων που αναζητούσαν ελπίδα και παρηγοριά. Όταν άρχισε με το λόγο του να ξεσκεπάζει και τα δικά τους βρώμικα σχέδια έγινε μια απειλή που έπρεπε να βγει από τη μέση με παραδειγματικό τρόπο.

 Έτσι με συνοπτικές διαδικασίες καταδικάστηκε ως τρομοκράτης, ψευδομάρτυρες βρεθήκαν αρκετοί, και η ποινή ήταν θάνατος με σταύρωση, που θεωρούνταν ο πιο ατιμωτικός θάνατος για να πεθάνει κάποιος. Οι δικαστές, μετά από πιέσεις που δεχτήκαν, αποφάσισαν ότι πριν την εκτέλεση θα έπρεπε να βασανιστεί μέχρι να δηλώσει δημόσια μεταμέλεια. Τα εκατομμύρια των πιστών που είχε αποκτήσει αποτελούσαν εν δυνάμει απειλή, έτσι έπρεπε να πιστέψουν ότι έπεσαν θύματα παραπλάνησης κι ταυτόχρονα να αποκατασταθεί η τιμή και η εικόνα των πολιτικών και των ιερέων. 

  Όμως εκείνος έμεινε σιωπηλός απέναντι σε όλα τα βασανιστήρια. Το μόνο που έκανε ήταν να σώσει τη ζωή του χειρότερου βασανιστή του όταν αυτός τραυματίστηκε βαριά από έναν πιστό που κατάφερε να φτάσει μέχρι εκείνο το σημείο και να τον πυροβολήσει. Με μια κίνησή του θεράπευσε την πληγή, αλλά κι αυτό το έκανε με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά όλοι νόμισαν πως το τραύμα ήταν πολύ πιο επιπόλαιο από αυτό που φάνηκε αρχικά.

  Έτσι τώρα βάδιζε τα τελευταία του βήματα πάνω σε αυτό τον πλανήτη. Βάδιζε προς την θυσία του, για άλλη μια φορά. Για άλλη μια φορά συκοφαντημένος, αδικημένος, προδομένος και βασανισμένος από την κακία και τη αχαριστία των ανθρώπων. Μα ήξερε ότι έπρεπε να το κάνει μέχρι το τέλος. Ήταν δική του επιλογή. Μια επιλογή απόλυτης ελευθερίας και αγάπης. Έπρεπε να φέρει ξανά την ισορροπία. Να ισορροπήσει την κακία, την διαφθορά υλική και πνευματική, την αχαριστία, το μίσος και τον εγωισμό που είχε κυριαρχήσει στον κόσμο, με την δική του Αγάπη και την θυσία του. Ήξερε λοιπόν πως έπρεπε να βαδίσει αυτό το δρόμο, απορροφώντας όσο περισσότερη μπορούσε από τη σύγχυση του πλήθους που τον περιτριγύριζε σε όλη τη διαδρομή. Αρκετοί ήταν αυτοί που του πετούσαν αντικείμενα ή τον έσπρωχναν. Κάποιοι βιντεοσκοπούσαν το όλο συμβάν και το «ανέβαζαν» στο δίκτυο. Κάποια από αυτά τα βίντεο είχαν κιόλας χιλιάδες σχόλια! Νέα τροφή για το Κτήνος. Κι όμως ήταν το ίδιο πλήθος που λίγες μέρες πριν, τον επευφημούσε και τον δεχόταν σαν Σωτήρα. Και τώρα...

  Είχε τη δύναμη να τα σταματήσει όλα αυτά κι όμως δεν το έκανε. Είχε την δύναμη να μην αφήσει τον εαυτό του να περάσει το ίδιο μαρτύριο για άλλη μια φόρα κι όμως συνέχισε σαν να ήταν ανήμπορος να αντιδράσει. Συνέχισε εκεί, μέσα σ' αυτή την μολυσμένη, απ' τις βρισιές και τις πράξεις των ανθρώπων, ατμόσφαιρα, τη στιγμή που και τα άγρια θηρία ακόμα, είχαν κρυφτεί μην αντέχοντας να βλέπουν τόση αχαριστία. Συνέχισε ενώ ήξερε τι τον περιμένει. Συνέχισε και κανένας δεν είδε ανάμεσα στο αίμα και τον ιδρώτα, τα δάκρυά του.

  Ήταν Θεός και έκλαιγε. Έκλαιγε για τα παιδιά του που για άλλη μια φορά τον είχαν προδώσει. Άλλη μια φορά είχαν διαλέξει τον δρόμο του μίσους και της δυστυχίας αντί για το δρόμο της αγάπης, της ειρήνης και της ευτυχίας που ήρθε να τους χαρίσει. Κι όμως ερχόταν για τρίτη φορά να σταυρωθεί από τότε που ο Πατέρας του είχε πλάσει τον άνθρωπο.

  Δυο φορές, μέχρι τώρα, ο άνθρωπος είχε καταστρέψει τον κόσμο του και για τρίτη φορά ο Δημιουργός του είχε ξαναδώσει ζωή και ελπίδα για μια καινούργια αρχή. Κι όμως να που ήταν πάλι εδώ για τρίτη φορά. Υπήρχε μια μικρή διαφορά στον τόπο, το χρόνο, το στάδιο εξέλιξης του «πολιτισμού» των ανθρώπων, μα η Θυσία ήταν η ίδια.

  Μετά την πρώτη του Θυσία χρειάστηκαν τρεις παγκόσμιοι πόλεμοι για να αφανιστεί η ζωή. Την δεύτερη φορά χρειάστηκε μόνο ένας πόλεμος και ουσιαστικά όχι παγκόσμιος για να φέρει τον αφανισμό.

  Και να που και την τρίτη φορά ο άνθρωπος είχε διαλέξει τον ίδιο δρόμο. Και να που πάλι ο Θεός έπρεπε με το αίμα του να εξαγνίσει τον άνθρωπο και να του δώσει νέες ελπίδες.

  Συνέχισε τον δρόμο προς τη θυσία του και ο πόνος του μεγάλωνε καθώς αναλογιζότανε πόσες φορές ακόμα θα ζούσε την ίδια ιστορία, πριν ο άνθρωπος μέσα από την ελευθερία του διδαχτεί απ' τα λάθη του κι αποφασίσει ακολουθήσει τον δρόμο της Αγάπης. Το δρόμο που θα τον οδηγήσει στην τελείωση και στην απόλυτη και αιώνια ευτυχία.

  Ήταν Θεός και ήξερε, πόσες φορές θα γινότανε αυτό. Κι ευχότανε για μοναδική φορά στην αιωνιότητα να κάνει λάθος.

«Μπορούσες να τα ακυρώσεις όλα, οποιαδήποτε στιγμή, μα δεν αρνήθηκες να πιεις το δηλητήριο μέχρι τέλους, για να μας δείξεις από τον Σταυρό Σου τι μπορεί να καταφέρει η Αγάπη. Αιωνία θα σε ευγνωμονούμε και η δική μας ανάσταση θα είναι το δώρο μας Σε Εσένα.» - Sean Dragon

Η Ανάσταση

  Από τη στιγμή που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο, ο Ιησούς έγινε για μένα μια μορφή ταυτόσημη με τη λέξη της Αγάπης. Είναι πολύ δύσκολο να αναφερθώ στην αγάπη χωρίς να σκεφτώ Εκείνον. Όποτε τον σκέπτομαι η ψυχή μου γεμίζει ευγνωμοσύνη και θέληση να αγωνιστώ για να γίνω ένας καλύτερος άνθρωπος ώστε να μπορέσω να προσφέρω όσα περισσότερα μπορώ στον κόσμο. Γνωρίζω πως έχω γίνει ένας καλύτερος άνθρωπος γιατί υπήρξε Εκείνος.

  Δεν με ενδιαφέρουν οι διαφωνίες για το αν ήταν αληθινός Θεός ή αν αναστήθηκε πραγματικά. Ειλικρινά δεν με ενδιαφέρουν. Ο λόγος του ήταν Θεϊκός, είναι ο λόγος της ευτυχίας άρα για μένα είναι Λόγος ενός Θεού. Κι αν ειπώθηκε από έναν άνθρωπο σαν εμένα ίσως να το κάνει ακόμα πιο σημαντικό. Η Αγάπη που δίδαξε έχει φέρει την Ανάσταση στην ψυχή μου και στην ψυχή τόσων πολλών ανθρώπων που διαφορετικά θα ζούσαμε τις ζωές μας δυστυχισμένοι χωρίς την Αγάπη. Άρα ακόμα κι αν δεν αναστήθηκε τότε ανασταίνεται κάθε μέρα στις ψυχές μας κι αυτό είναι επίσης Θεϊκό!

  Ξέρω πως θα υπάρξουν κι αυτοί που θα πουν πως δεν υπήρξε ποτέ ο Ιησούς, ότι είναι ένα φανταστικό πρόσωπο. Ούτε αυτό με πειράζει. Το ίδιο έχει ειπωθεί τουλάχιστον για άλλον έναν μεγάλο και αγαπημένο Δάσκαλο, τον Σωκράτη. Ο λόγος του Σωκράτη έχει διαμορφώσει την δυτική φιλοσοφία και ο λόγος του Ιησού την πίστη των ανθρώπων στην αγάπη και την ευλογία της υπηρεσίας, της προσφοράς, και του αλτρουισμού. Όλοι όσοι έχουν υιοθετήσει τα λόγια ενός τουλάχιστον από αυτούς τους δυο μεγάλους Δασκάλους έχουν γίνει καλύτεροι και πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι. Αν αυτό μπορούν να το πετύχουν κάποιες φανταστικές προσωπικότητες δεν χρειάζομαι παραπάνω αποδείξεις για την θεϊκή μας καταγωγή.

  Ίσως άλλωστε να είναι χαρακτηριστικό του κόσμου που έχουμε δημιουργήσει με τις επιλογές μας. Οι Χίτλερ αυτού του κόσμου να αφήνουν ατράνταχτες αποδείξεις της ύπαρξης τους ενώ κάθε Ιησούς να κινείται στα όρια του φανταστικού.

  Εγώ επιλέγω να αλλάξω τον κόσμο, να αγωνιστώ για την Ανάσταση της Αγάπης, να κάνω το φανταστικό πραγματικό και τους Χίτλερ αυτού του κόσμου ένα αρχαίο παραμύθι. Ξέρω ότι μπορούμε. Μου το ψιθυρίζει Εκείνος καθημερινά μέσα στην καρδία μου. Ακόμα κι όταν του δίνω ξύδι και χολή!

«Λένε πως από τις πληγές Του ακόμα ρέει Αγάπη...» 

- Sean Dragon


Πρόσφατες δημοσιεύσεις