Η εφεύρεση που θα άλλαζε τον κόσμο!

2018-03-30

Μια μικρή ιστορία για την δύναμη που έχουμε να κάνουμε τον κόσμο ξανά Παράδεισο για όλους, αλλά αποφασίζουμε να μην τη χρησιμοποιούμε...

     Η εφεύρεση

  Ο Παύλος μπήκε στην τεράστια αίθουσα με τα πολλά γραφεία και κατευθύνθηκε προς το γραφείο με την ταμπέλα «Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας». Πήρε την θέση του στην ουρά που ήταν πολύ μικρότερη από τις αντίστοιχες των άλλων γραφείων. Καθώς περίμενε άρχισε να παρακολουθεί τον κόσμο γύρω του. Οι περισσότεροι υπάλληλοι πίσω από τα γραφεία ήταν βλοσυροί και απόμακροι. Οι άνθρωποι στις ουρές φαίνονταν τόσο μοναχικοί, στον δικό του κόσμο ο καθένας, έκτος από κάνα δυο περιπτώσεις στις οποίες υπήρχε διαμάχη για την θέση στην ουρά.

  Μια τέτοια, αρκετά έντονη διαμάχη, συνέβαινε στην ουρά του διπλανού γραφείου. Οι εμπλεκόμενοι είχαν αρχίσει την ανταλλαγή «καυστικών» φράσεων και συμμετείχε πλέον, ενοχλημένος, κι ο υπάλληλος πίσω από το γραφείο, γκρινιάζοντας ότι με αυτή την φασαρία δεν μπορεί να κάνει την δουλειά του και απειλώντας ότι δεν θα τους εξυπηρετήσει.

«Πόση σύγχυση!» σκέφτηκε ο Παύλος. «Αγαπάτε αλλήλους! Πότε θα θελήσουμε να το εφαρμόσουμε;» ψιθύρισε ασυναίσθητα.

«Είπατε κάτι σε έμενα κύριε;» του είπε ο μπροστινός του καθώς έκανε να φύγει.

«Όχι, όχι. Μιλάω μόνος μου...» του απάντησε.

  Είχε φτάσει η σειρά του και ο υπάλληλος πίσω από το γραφείο τον κοιτούσε σιωπηλός περιμένοντας.

«Καλημέρα σας...» είπε ευγενικά ο Παύλος, «...έχω έρθει για να κατοχυρώσω μια εφεύρεση...»

«Προφανώς... διαφορετικά είστε σε λάθος γραφείο...» του απάντησε ο υπάλληλος με ελαφρά ειρωνικό ύφος. «...Και με τι έχει να κάνει αυτή η εφεύρεση σας;...» συνέχισε με το ίδιο ύφος.

«Έχει να κάνει με την αγάπη.» απάντησε ο Παύλος, δίνοντας την αίσθηση πως δεν ήταν και πολύ χαρούμενος με αυτό που έλεγε.

«Πως!» αναφώνησε ο υπάλληλος καθώς τινάχτηκε ξαφνιασμένος. «Κοιτάξτε κύριε, αν νομίζετε ότι είμαι εδώ για να διασκεδάσετε κάνοντας φάρσες κάνετε μεγάλο λάθος,» συνέχισε εμφανώς ενοχλημένος.

«Όχι καλέ μου κύριε» του απάντησε απολογητικά ο Παύλος, «δεν θέλω να σας πειράξω. Να, θα σας δείξω αμέσως. Φορέστε αυτό το ακουστικό και θα καταλάβετε» είπε, δίνοντας στον υπάλληλο ένα περίεργο ακουστικό με μια μικρή κεραία.

   Ο υπάλληλος το πήρε απορημένος, το κοίταξε για λίγο και μετά το φόρεσε στο αυτί του. Ο Παύλος, φόρεσε ένα αντίστοιχο ακουστικό και έβγαλε από την τσάντα που κρατούσε, ένα μικρό κουτί με ένα κόκκινο κουμπί πάνω του. Το πάτησε και υψώθηκε μια μικρή κεραία. Αυτό. Τίποτε άλλο. Εκτός από το γεγονός ότι τα πράγματα μέσα στην αίθουσα άλλαξαν ως δια μαγείας!

  Κάθε διαφωνία, διαμάχη και γκρίνια μέσα στην αίθουσα σταμάτησε απότομα. Όλοι άρχισαν να κοιτούν γύρω τους σα να ξυπνούσαν από ένα κακό όνειρο. Αυτοί που μάλωναν στην διπλανή ουρά άρχισαν να ζητούν συγγνώμη ο ένας από τον άλλο και να προσφέρουν την θέση τους. Ο υπάλληλος που πριν γκρίνιαζε τώρα τους έλεγε να μην ανησυχούν γιατί όλοι θα εξυπηρετηθούν γρήγορα. Ένας υπάλληλος από ένα γραφείο στην άκρη της αίθουσας σηκώθηκε και έδωσε την καρέκλα του σε μια έγκυο γυναίκα που περίμενε στην ουρά, λέγοντας πως μπορεί άνετα να κάνει την δουλειά του και όρθιος για λίγο. Οι υπόλοιποι στην ουρά με χαρά έδωσαν την σειρά τους στην γυναίκα που ξαφνικά από το τέλος της ουράς βρέθηκε να κάθετε μπροστά στο γραφείο και τους ευχαριστούσε ολόθερμα. Η ατμόσφαιρα είχε γεμίσει με αγάπη και όμορφα συναισθήματα. Όλοι ήταν τόσο χαρούμενοι ή μάλλον τόσο ευτυχισμένοι. Φαινόταν πως κάθε αρνητική σκέψη, ο εγωισμός και ο φθόνος, είχαν χαθεί με μιας, και είχαν δώσει την θέση τους μόνο σε θετικά συναισθήματα, θετικές σκέψεις και δράσεις. Ήταν σαν η συγκεκριμένη αίθουσα να είχε μετατραπεί σε αίθουσα γραφείων κάποιας υπηρεσίας του Παράδεισου!

  Μόνο ο υπάλληλος και ο Παύλος φαινόταν να βρίσκονται έξω από αυτή την κατάσταση. Όλοι οι άλλοι είχαν αλλάξει, έκτος από αυτούς τους δυο.

  Ο Παύλος πάτησε ξανά το κόκκινο κουμπί και η κεραία κατέβηκε. Ξαφνικά η ατμόσφαιρα άλλαξε ξανά, επιστρέφοντας στην φυσιολογική προηγούμενη κατάσταση. Όλοι άρχισαν να κοιτούν γύρω τους λίγο σαστισμένοι και επέστρεψαν σε ότι έκαναν πριν, αλλά χωρίς τις διαμάχες. Τώρα ήταν όλοι πιο σιωπηλοί και σκεπτικοί. Κάποιοι συνέχιζαν να ρίχνουν απορημένες ματιές που και που γύρω τους.

  Ο υπάλληλος του γραφείου Ευρεσιτεχνιών είχε μείνει με το στόμα ανοικτό. Γύρισε προς τον Παύλο και του είπε ψελλίζοντας: «Μα... μα... πως; Δηλαδή... πως; Κι εμείς... γιατί;»

  Ο Παύλος του έδειξε το παράξενο ακουστικό που είχε βγάλει πλέον από το αυτί του και του εξήγησε:

«Τα ακουστικά αυτά έχουν μια αντίστοιχη κεραία που δημιουργεί ομπρέλα προστασίας από τα κύματα Ζ που εκπέμπει η συσκευή. Τα κύματα Ζ ενεργοποιούν το τμήμα του εγκέφαλου που είναι υπεύθυνο για τις σκέψεις αγάπης, έτσι ο άνθρωπος που βρίσκεται κάτω από την επίδραση της συσκευής δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο από το να εκδηλώνει και να προσφέρει καθαρή αγάπη.»

«Είναι απίστευτο! Είναι θαύμα!» Είπε ο υπάλληλος και συμπλήρωσε, «Κύριε μου σας το υπογράφω, θα γίνετε πάμπλουτος!»

  Ο Παύλος γούρλωσε τα μάτια ξαφνιασμένος και είπε βιαστικά:

«Όχι... όχι... Δεν καταλάβατε. Θέλω να κατοχυρώσω τα πνευματικά δικαιώματα για την συσκευή, ώστε να μην την χρησιμοποιήσει ποτέ κανείς. Όχι για να την χρησιμοποιήσω ή να την πουλήσω και οπωσδήποτε όχι για να βγάλω κέρδος.»

  Τώρα ήταν η σειρά του υπαλλήλου να γουρλώσει τα μάτια! Αφού προσπάθησε αρκετά να ξεπεράσει την έκπληξη του, κατάφερε τελικά να βγάλει κάποιους ήχους:

«Δη... δη... δηλαδή θέλετε να εξαφανίσετε αυτό το θαύμα;»

« Όχι μόνο αυτό. Αφού κατάφερα και την έφτιαξα εγώ, αργά ή γρήγορα κάποιος άλλος θα την φτιάξει με κίνδυνο να την βγάλει στο εμπόριο. Κι αυτό δεν πρέπει να γίνει ποτέ. Η συσκευή θα μείνει ασφαλισμένη σε κρυφό μέρος και έχοντας τα δικαιώματα της δεν θα αφήσω κανένα να την χρησιμοποιήσει.»

  Ο υπάλληλος πήρε μια έκφραση σαν είχε μόλις ακούσει το πιο απίστευτο πράγμα που θα μπορούσε κάποιος να του πει. Σχεδόν ούρλιαξε έκτος εαυτού:

«Είστε τρελός;! Αυτή η συσκευή θα αλλάξει τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε. Μπορεί να σταματήσει τους πολέμους, την φτώχεια, να φέρει τον Παράδεισο στην Γη! Και λέτε πως δεν θα την χρησιμοποιήσετε; Πως είναι δυνατών;!»

  Όλοι στη μεγάλη αίθουσα είχαν σταματήσει και κοιτούσαν τον υπάλληλο με απορία.

  Ο Παύλος έβαλε το δάχτυλο στο στόμα και έκανε «Σσσς!» στον υπάλληλο ο οποίος ήταν πια ολότελα χαμένος μέσα σε αυτή την περίεργη ατμόσφαιρα!

  Αφού πέρασαν μερικές αμήχανες στιγμές, η αίθουσα επέστρεψε στους κανονικούς της ρυθμούς. Ο Παύλος έσκυψε προς την πλευρά του αποσβολωμένου υπαλλήλου και του ψιθύρισε:

«Αυτό ήταν το όνειρο μου όταν ξεκίνησα την προσπάθεια μου για την κατασκευή της. Όμως στην πορεία κατάλαβα πως όλα αυτά είναι λάθος.»

«Πως!!!...» σχεδόν φώναξε πάλι ο υπάλληλος αλλά κοιτώντας γύρω του χαμήλωσε κι αυτός την φωνή του και συνέχισε, «...πως μπορεί η αγάπη να είναι λάθος;»

«Ηρεμίστε κάλε μου κύριε και προσέξτε με» είπε ο Παύλος. «Θεωρώ πως η αγάπη είναι η αλήθεια και η ευτυχία για τον άνθρωπο. Το μόνο που μπορεί να τον σώσει από όλα τα δεινά. Αλλά η αγάπη δεν είναι αλήθεια όταν επιβάλλεται. Τι νόημα έχει να αγαπάς όταν δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς; Τι νόημα έχει να σε αγαπούν όταν δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς; Τότε γίνεται η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από όλες. Ένας κόσμος όπου οι άνθρωποι θα ζουν αγαπημένοι όχι από επιλογή τους αλλά επειδή τους το έχει επιβάλει κάποια μηχανή, μόνο Παράδεισος δεν θα είναι, πιστέψτε με. Σκεφτείτε αυτό: γιατί ο Θεός μας έδωσε αυτή την επιλογή ενώ θα ήταν τόσο εύκολο να μας αναγκάσει να Τον αγαπάμε και να ζούμε αγαπημένοι. Αν ήταν σωστό δεν θα το έκανε πρώτος Εκείνος; Θα περίμενε έμενα; Όχι κάλε μου κύριε. Η αγάπη είναι πρώτα από όλα επιλογή! Η μεγαλύτερη και πιο σπουδαία επιλογή για κάθε άνθρωπο και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να του την στερήσει.» 

«Αξίωσε με να ξεχωρίζω που τελειώνει η αλήθεια και που αρχίζει η ψευδαίσθηση.» - Sean Dragon

     Δεν μπορείς να εκβιάσεις την αγάπη

  Έχω ακούσει πολλές φόρες την έκφραση:

«Ο Θεός έχει ένα σχέδιο για τον καθένα μας!»

Εγώ θα την άλλαζα μόνο σε ένα σημείο, ως έξης:

«Ο Θεός έχει άπειρα σχέδια για τον καθένα μας!»

  Θεωρώ ότι ο Θεός με την άπειρη Αγάπη Του, όταν δημιούργησε το Συμπάν, ετοίμασε στην Θεϊκή Του Νοημοσύνη όλες τις δυνατές εκδοχές για την ζωή του καθενός από εμάς, αφήνοντας μας έτσι την ελευθέρια να επιλέξουμε αυτή που θέλουμε να ζήσουμε. Σε κάθε επιλογή μας υπάρχει ένα σχέδιο για το πώς θα μπορέσουμε να βρούμε την ευτυχία μέσα από τη Γνώση και την Αγάπη. Ένα σχέδιο για το πώς θα επιστρέψουμε στο Σπίτι μας. Σε κάθε «σταυροδρόμι» είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε το δρόμο που θα ακολουθήσουμε, να δοκιμάσουμε και μέσα από την εμπειρία να επιλέξουμε το πραγματικά καλύτερο για μας. Μας έχει προσφέρει το υπέροχο δώρο της ελευθέριας να κάνουμε λάθη και σε κάθε λάθος, Εκείνος είναι εκεί έχοντας ετοιμάσει και άλλες ευκαιρίες.

  Όλα αυτά τα πιστεύω γιατί θεωρώ ότι η ελευθερία είναι θεμελιώδες συστατικό της Αγάπης. Δεν μπορεί να υπάρχει αγάπη χωρίς ελευθερία και το αντίστροφο. Προσοχή όμως, αναφέρομαι στην ελευθερία που καμιά σχέση δεν έχει με την αυθαιρεσία, την ασυδοσία, την έλλειψη ηθικών φραγμών και την αχαριστία, γιατί με αυτά δεν μπορεί να συνυπάρξει η Αγάπη.

  Πως θα μπορούσε λοιπόν ο Θεός της Αγάπης να δημιουργήσει ένα κόσμο στον οποίο για τον καθένα μας θα υπήρχε ένα σχέδιο που θα έπρεπε να ακολουθήσουμε διαφορετικά θα ήμασταν για πάντα καταδικασμένοι. Αυτό δεν είναι αγάπη. Είναι «...ή κάνεις αυτό ή την ... πάτησες...» Είναι εξαναγκασμός ή και εκβιασμός. Όμως δεν μπορείς να εκβιάσεις την Αγάπη. Δεν μπορείς να αναγκάσεις κάποιον να σε αγαπήσει. Μπορείς όμως να κάνεις κάποιον να σε αγαπά ή ακόμα καλυτέρα να κάνεις κάποιον με τον τρόπο σου και την δική σου αγάπη να θεώρει ότι το να σε αγαπά είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ευτυχίας του. Όλοι οι μεγάλοι Δάσκαλοι κι ανάμεσα τους κι ο αγαπημένος μου Ιησούς, ήρθαν στο κόσμο από την αγάπη τους για εμάς, μας διδάξαν τη σημασία της στη ζωή μας, αλλά δεν μας ζήτησαν ούτε μας ανάγκασαν να τους αγαπήσουμε. Μας έκαναν να τους αγαπήσουμε και να θεωρούμε αυτή την αγάπη, τμήμα της ευτυχίας μας.

  Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα λόγια μιας αγαπημένης μου μαθήτριας όταν με χαιρέτησε για να συνεχίσει πλέον τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο:

«Σε ευχαριστώ όχι γιατί μου μίλησες για την αγάπη αλλά γιατί σε είδα να την ζεις.»

  Τεράστια τιμή κι ευθύνη για μένα αυτά τα λόγια, για το υπόλοιπο της ζωής μου!

  Ζήσε την ζωή σου με αγάπη ώστε να κάνεις όλο και περισσότερους να θέλουν να σε μιμηθούν. Μονό έτσι μπορείς να βοηθήσεις να αλλάξουμε αυτό τον κόσμο και να τον κάνουμε τον Παράδεισο που Εκείνος έφτιαξε για μας, δίνοντας μας την ελευθερία να τον αλλάξουμε με τον τόσο άσχημο τρόπο που έχουμε κάνει. Γιατί η αλλαγή δεν θα έρθει από κάποιον εξωτερικό Σωτήρα, θα έρθει μέσα από τον καθένα μας. Γιατί μέχρι όλοι μας να επιλέξουμε με ελεύθερη βούληση την Αγάπη, ο κόσμος μας δεν μπορεί να γίνει Παράδεισος. 

«Το μέγεθος και η έκταση των θετικών αποτελεσμάτων, των δώρων και των θαυμάτων που θα έρθουν στη ζωή μας, εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από την ειλικρίνεια και την ακρίβεια με την οποία θα εφαρμόσουμε τις αρχές της αγάπης.» - Sean Dragon




Πρόσφατες δημοσιεύσεις